Advertisements
Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

Περπάτησα το τεντωμένο σκοινί της δημιουργίας,
πέρα από το παραμορφωτικό πρίσμα της οχλαγωγίας.
Φόρεσα την δερμάτινη μάσκα δίχως πρόσωπο,
το βλέμμα δίχως καθορισμένο πρόσημο.
Έπλεξα τις άδολες μοίρες στου Άδη τα σκοτάδια,
σκόνταψα σε κουβάρια, βρήκα πανέρια άδεια.
Επέλεξα εγώ και μόνο εγώ της ιστορίας το τέλος,
με πέτυχε της ματαιότητας το σκουριασμένο βέλος.
Αυτό μάλλον ήταν το λάθος μου
και τιμωρούμαι για το περίσσιο θράσος μου.
Πέφτω από το τεντωμένο το σκοινί
φθείρεται στην πτώση η μάσκα
οι μοίρες με τυλίγουνε στη στιγμή
και γίνομαι ένα κομμάτι σάρκα.
Αυτό μάλλον ήταν το λάθος μου
που οδηγούμαι από το τρελό το πάθος μου
να παιδεύω το διάφανο λόγο, να μπλέκω τα νοήματα
και ύστερα να σβήνω με φωτιά τα αιώνια αμαρτήματα.

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Είναι μια σελίδα μουτζουρωμένη
που την βρέχει η θάλασσα.
Πόσα ξέρει χωρίς να το γνωρίζει;
Καμιά ομπρέλα δεν χρειάζεται.
Μονάχα πλατσουρίζει ανέμελη.
Τι να την κάνει την σκιά το φως ;
Κάποιοι με ένα μολύβι φαγωμένο,
που το αλείψανε καυτή πίσσα
προσπαθούν να το αποτυπώσουν
σε άλλες σελίδες.
Άλλοι πλατσουρίζουν δίπλα της.
Ξέρεις, oι άνθρωποι σε καταστρέφουν φύση
για να σημειώσουν τα μυστικά σου.
Εσύ μονάχα πλατσουρίζεις ανέμελη
φωτίζοντας με το φως σου την αλήθεια.
Όταν ένας γλάρος έρχεται και σε αρπάζει
στον ουρανό επάνω σε πετάει
και έτσι κάπως λήγουν τα παραμύθια.
Σπάνε τα μολύβια και κλείνουν οι ομπρέλες
όσο οι γλάροι στήνουν φαγοπότι.
Τους ανόητους , τρώνε τον αντικαταστάτη του φωτός.
Είχαμε καταγράψει τα πιο κρυφά μυστικά μας.
Ας ήτανε οι ετερόφωτοι να προειδοποιούνται
για το σβήσιμο των άστρων.
Δεν είναι συνηθισμένοι στο σκοτάδι.

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Ρεμπέτικο

Όλα είναι όμορφα απόψε στο τσαρδί
έλα να ευχαριστηθείς αν στο λέει η ψυχή
οι μάγκες κουρδίζουνε στις λάθος συχνότητες
και οι γυναίκες σερβίρουν παράξενες οικειότητες
Όλα είναι ζεστά απόψε στο τσαρδί
και φωτίζεται ο νταϊρές με το κερί.
Μικρές φλογίτσες πετάνε σαστισμένες
και οι καρδιές ζεσταίνονται οι καημένες.
Όλα είναι γλυκά απόψε στο τσαρδί
η πενιά χτυπάει πάνω στην πληγή
και αντί για πόνο αισθανόμαστε ευφορία
και αντί για δάκρυ γελάμε με ευτυχία.
Όλα είναι ένα ξημέρωμα επιμονή
εκεί στην παράγκα το τσαρδί
για εκείνη την στιγμή την αληθινή.
στο λέω, μην κλαίτε αλάνια θα ‘ρθει.

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Το φεγγάρι, ο ήλιος και το κάπνισμα

-Μην απειλείς το φεγγάρι δεν βλέπεις
πως με το φως του αποφεύγουμε τις λάσπες ;
Σε πολλά βράδια από τώρα κεραίες ανεμογεννήτριες
και καλώδια θα βγάζουνε λάμπες,
κάνοντας τα  όλα διάφανα σαν τις ζελατίνες
που θα μας τυλίγουν ασφυχτικά
και το αλάτι του ιδρώτα θα μας τρώει.
Για αυτό σε λέω , μην απειλείς το φεγγάρι
δεν βλέπεις πως με το φως του αποφεύγουμε τις λάσπες ;
-Δεν απειλώ το φεγγάρι για αυτό.
Εκεί που περπατούσαμε άρπαξε τα σπίρτα μου.
Είπε πως μονάχα αυτό θα φωτίζει την νύχτα
και όταν το ρώτησα πως θα καπνίσω αυτό
αποκρίθηκε πως στο φεγγάρι δεν καπνίζει κανείς,
πως καλά είναι και εγώ να το κόψω.
-Προσβλητικό το να μην σέβεται  κανείς
τις επιθυμίες των ανθρώπων.
Τόσες χιλιάδες χρόνια βουτηγμένα
στον λάκκο με κεραμιδί και ατσάλι
δεν ξεχνούσαμε να το ευγνωμονούμε κάθε βράδυ
και δεν θα σταματήσουμε να το υμνήσουμε
ακόμα και όταν η ζελατίνα θα μας πνίγει.
Να το πούμε στον ήλιο!
Ο ήλιος εκείνη την ώρα κατουρούσε
σε ένα υπαίθριο παρκινγκ αυτοκινήτων.
Πιο πριν εκεί ανάμεσα στον κάδο σκουπιδιών
ξέρασε κάτι τεκίλες και μπύρες.
Ο ήλιος εκείνη την ώρα έβαζε μπρος στο αμάξι
όταν έντρομοι δυο άνθρωποι πέσαν πάνω στο αυτοκίνητο του.
Μα είναι ηλίθιοι σκέφτηκε ή
είναι τίποτα παράξενοι κάνοντας να τους πατήσει.
Αυτοί σπάνε το παρμπρίζ και του φωνάζουν:
ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΑΛΕΨΕ! ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΑΛΕΨΕ!
Αυτός σβήνει την μηχανή του αυτοκίνητου
αρπάζει ένα τσιγάρο από την δεξια του τσεπη,
το ανάβει με μια ακτίνα του και τους λέει.
«Το φεγγάρι το κανονίζω εγώ ο ήλιος.
Η ακτίνα μου φωτίζει τον κόσμο και τον πολιτισμό
σας καλό αυτό ή κακό; Εσείς ξέρετε.
Το κάπνισμα είναι σίγουρα κακό.
Αλλά σε ένα τόσο κακό κόσμο που φωτίζει το φεγγάρι,
είναι κακό να υπομένεις το κακό.
Αν όμως μπορεί κανείς να κάνει ένα κακό
στο κακό αυτό δεν είναι καθόλου κακο.
Ανεβαίνουν στο αμάξι και έτσι χωρίς παρμπρίζ πάνε να βρουν το φεγγάρι.
Ο ήλιος κατεβαίνει από το αμάξι
βγάζει από την αριστερή του τσεπη έναν διακοπτη και λέει στο φεγγάρι.
ΣΕ ΣΒΗΝΩ ΤΩΡΑ !

Posted in Πεζά | Σχολιάστε

Βζζζ

Αυτή την στιγμή
μια μύγα πληκτρολογεί
πετώντας πάνω στο πληκτρολόγιο.
Σήμερα δεν υπάρχει παράθυρο κλειστό στο σπίτι
και μπαινοβγαίνω εύκολα.
Eίχε μεγάλο ενδιαφέρον στην αρχή
να βλέπεις τα σπίτια των ανθρώπων,
αλλά θέλει βλέπεις ανοχή στην υποκρισία.
Oι οθόνες τους μιλάνε και αυτοί σε σύγχυση
πατάνε  βιαστικοί κουμπιά.
Αυτό είναι εξάλλου και το μεσημεριανό τους.
Κουμπιά διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων
μα καμίας γεύσης.
Λίγοι είναι αλάνια σαν και εμάς τις μύγες
που κάθε τόσο ξεπορτίζουν
και την βρίσκουν στις λίμνες
όπου οι αρκούδες παίζουν κοντραμπάσο
που στο ηχείο τους έχουν ηλιοτρόπια,
οι κάστορες κανονάκια ξύλινα σκαλιστά
και οι πάπιες ζήλιες με τα ράμφη τους.
Για αυτό και εγώ αφήνω το πέταγμα
πάνω από το πληκτρολόγιο
και πάω προς τα εκεί.
Ανήκω στην φύση.
Βζζζζζ

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε