Category Archives: Ποίηση

Στην κορφή επάνω καθόμουνα με θέα το ποτάμι. Χέρια μεγάλα με πινέλα ζωγράφιζαν τα σύννεφα πορτοκαλί. «Νερό που ρέεις και ατέρμονα ταξιδεύεις , είπα, πάρε ορμή , χείμαρρος να γίνεις να δω την δύναμη σου να τρομάζει το κοπάδι που … Συνέχεια

Posted in Κολλάζ, Ποίηση | Σχολιάστε

Στις χορδές φαγώνονται τα δάχτυλα ακούραστα να παίζουν ένα χιτζαζ ταξίμι. Στα τραπέζια λιγοστός κόσμος -δυο παρέες – ένα λιοντάρι με χαίτη από μαχαίρια ένα άλογο με πρησμένα  πόδια ένας κροκόδειλος με διαμαντένια δόντια και ένας ρινόκερος με ατσάλινο κέρατο. … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Στην Ηριάννα Β.Λ. Κάθε στίχος καταρρέει μπροστά στους τέσσερις τοίχους. Αλλοίμονο, η ελευθερία ποτέ δεν τυλίχτηκε από χρυσές κορδέλες η ελευθερία έχει το χρώμα του αίματος, κόκκινη και αγέρωχη παραμερίζει των μικροαστών τις συμβάσεις. Κάθε στίχος μου λοιπόν αναγνώστη καταρρέει … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

όταν ο μόχθος χαράζει στις παλάμες καθαρά από ιδρώτα ζυγίζονται στον ήλιο τα μέτωπα. Το ένα σου χέρι με το άλλο σου χέρι δεν ταιριάζουν θέλει λέει, το ένα σου χέρι με το αντίστοιχο του άλλου ένα χέρι όσο, το … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Σερβίρει το μηδέν στο μπαρ. -Ας μιλήσουν οι αριθμοί να βουλώσουν τα φωνήεντα] Εδώ: Η αφαίρεση κερνάει την πρόσθεση. Έστω, Α μια μοναδική μονάδα 1 + Β μια μοναδική μονάδα 1 = 2 τσόγλανοι που φτύνουν αγωνία. Το πάνω των … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Είμαι η λευκή κορφή, με το βίαιο φύσημα του ανέμου. Χρυσή μοναξιά ρέει καταρράκτης στις φλέβες μου. Είμαι το μαύρο βουνό, αγέρωχο βαρύ και ασήκωτο είμαι και θα είμαι πάντα εδώ. Νύχτα με τις ασημένιες αχτίδες που απλώνεις νωχελικά στον … Συνέχεια

Posted in Κολλάζ, Ποίηση | Σχολιάστε

Να δεις φίλε που βιαστήκαμε. Με τα ποτήρια αδειανά να παίζουν την μοναξιά στα ζάρια. Να δεις φίλε που ξεχάσαμε πως ο ήλιος βγαίνει πάντα το πρωί και στο σκοτάδι τόσες και τόσες ψιθυρίσαμε συμφορές. Ήθελα να ξέρα μονάχα τι … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε