Monthly Archives: Οκτώβριος 2018

Κολύμπησα μέσα στα γαλάζια νερά και είδα την υπομονή τους καθώς γλύφουν αργά-αργά τον ασάλευτο βράχο. Νερό, ζωοδότη και καλλιτέχνη! Περπάτησα στον πράσινο κάμπο και ένιωσα την δροσιά του απαλού ανέμου πάνω στα ιδρωμένα μέτωπα των εργατών. Αέρα, πνοή και … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Όταν φρικάρω τα πρωινά της Δευτέρας, εκεί ανάμεσα στο βιαστικό ξύπνημα και μπερδεμένος με τα κορδόνια των παπουτσιών μου σκέφτομαι το μεσημέρι που θα ’ρθει. Έτσι δεν κάνουμε εξάλλου πάντα ; Μονολογούμε διαρκώς «θα περάσει». Ε ναι λοιπόν να ξέρεις … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Φίλε που τα μάτια σου μετράνε τα κουρασμένα σου βήματα, να ξέρεις πως τόση ώρα χάνεις το ηλιοβασίλεμα. Καταραμένε ρομαντισμέ μοιάζουμε τόσο γελοίοι και ακούω από μακριά τα χαχανητά. Φίλε που το σχοινί φτιάχνει κόμπους και σε δένει πίστεψε με … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Ψάχνουμε το νόημα εκεί που δεν υπάρχει και εκεί που είναι πρόδηλο αδιαφορούμε. Πάντα με τα χέρια στις τσέπες και χωρίς μολύβι να σκαρώνει το μυαλό μας στίχους. Είναι κόλπο. Αν έχεις χαρτί όλο γράφεις αφού η εξομολόγηση είναι ντόπα. … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Θα πω δυο στίχους για ένα μπλε λιβάδι που φυτρώνουν κόκκινες μαργαρίτες και ένα πορτοκαλί ουρανό που αντί για πουλιά πετάνε δύτες. Ίσως τα χρώματα να μην έχουν τόση σημασία αν δεν κρατάς πινέλο. Μα είναι που συνήθισε το μολυβί … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Κυνηγάω την ζάλη να σκαρώσω πέντε στίχους περπατώντας στους αδειανούς δρόμους. Η ποίηση και το νόημα της φθείρεται στην σόλα των παπουτσιών μου. Αλητεία κούκλα, ξέρεις. Πολλές φορές σεργιάνισα τους ίδιους δρόμους κοιτώντας πάντα κάτω προσπαθώντας μάταια να βρω την … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Βλέπω ένα όνειρο. Βλέπω πως ψάχνω στα δάση από πλατάνια και πεύκους, λόγια ήρεμα να με γαληνέψουν από την αστική ζούγκλα. Το ξέρεις μπορεί αυτό να είναι μια φωτογραφία. Π ή δ α ! Χειροκροτήστε! Χαμογελάστε! Έχει καταντήσει συνήθεια η … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε