Οι Ινδιάνοι δεν υπάρχουν πια
τους πάτησε το τρένο.
Μόνο ο καπνός έμεινε να υπενθυμίζει έναν ακόμα εθισμό.
Στην επικείμενη δυστοπία το κάπνισμα δεν θα είναι ικανό
να μας βλάψει το ίδιο όσο το ζευγάρι μορίων οξυγόνων,
σερβιρισμένο με κυάνιο, αρσενικό και μόλυβδο.
Τα βαρέα μέταλλα μαρσάρουν στους λιγδιασμένους οισοφάγους
ενός οικογενειακού δείπνου μιας καθυστερημένης Κυριακής.
“Ρεύομαι , με είπαν πως υπάρχω ”
Η ανάπτυξη χτυπάει το κουδούνι όμως ατυχία,
μας κόψαν τον ηλεκτρικό.

Θα πάω με τα πόδια σημαίνει ψάχνω φτερά.
Ένας σύντροφος πελαργός,
αφού συμπλήρωσε τα ένσημά του,
μετανιωμένος περισσότερο και από δήμιο
βούτηξε σε μια πετρελαιοκηλίδα.
Τα μωρά δεν γεννιούνται τις Δευτέρες
και αν το κάνουν ας περιμένουν να σχολάσουμε.

Η δασκάλα μας κάνει καθαρά γράμματα στον πίνακα.
Τι ασχήμια!
Τα παιδιά μουτζουρώνουν τα βιβλία τους.
Τι ομορφιά!
Όποιος μαθαίνει είναι καταδικασμένος να ξεμάθει.
Σημασία έχει να παραμείνουμε άγριοι.
Οι άνθρωποι δεν θα αλλάξουν τον κόσμο
γιατί πολύ απλά δεν είναι ικανοί για αυτόν.

Η πείνα παίζει ταμπούρλο σε πολλά στομάχια
μα το τρελό άλογο ξέχασε που έθαψε το τομαχωκ του πολέμου
καμία ξανθιά υπομονή καμία γαλανή αισιοδοξία
οι ομπρέλα σου εμποδίζει το ιερό δώρο της βροχής
και ένας κεραυνός σπάει το μολ—

15-5-2016

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s