Να τα αφήνεις όλα πίσω και να μην γυρνάς.
Όλο πας, που θα πας ; Εκεί που φοβάσαι να πας!
Το βλέμμα καρφωμένο ευθεία χωρίς να συναντάει τα βλέμματα των λοιπών περαστικών.
Καμιά υπεροψία απλώς είναι που τα μάτια είναι παράθυρα.
Άλλα έχουν κάγκελα, άλλα έχουν γλάστρες.
Πόσοι προσπάθησαν να εισβάλουν σε αυτά μα χάθηκαν.
Δεν είναι κακό να χάνεσαι, όλο πας.
Ίσως πρώτα να εισέβαλες στο δικό σου παράθυρο πριν το μεγάλο άλμα.
Τα μόνα που σε ανήκουν είναι τα δικά μάτια σου και αυτά δεν θα τα δεις ποτέ.
Σβήσε το φως.
Το ψέμα του καθρέφτη τώρα ραγίζει και τα τζάμια δακρύζουν ευτυχισμένα.
Σβήσε το φως για να φύγεις. Είναι που χάνεσαι και πας.
Δεν υπάρχει γρουσουζιά για αυτόν που παράτησε την τύχη.
Η τύχη τώρα είναι με το μέρος του.
Δεν γελάει ούτε κλαίει, είναι στην αριστερή πλευρά της τσέπης του,
ψιθυρίζει πρόστυχα λόγια στον αναπτήρα στην δεξιά.
Δεν υπάρχουν κανόνες στις τσέπες, δεν υπάρχουν κανόνες στη φωτιά.
Θα ήταν ανόητο να ελέγξεις την φωτιά.
Όπως επίσης ανόητο να ξεχνάς την δύναμη του νερού.
Δεν χωράει κανένας ανταγωνισμός εδώ.
Οι ερωτοτροπίες της ύλης κάνουν θαύματα.
Οι πιστοί κοιτούν αλλού.
Να τα αφήνεις όλα πίσω και να μην γυρνάς.
Και αν γυρίσεις ποτέ να μην αγγίξεις αυτά που άφησες.

24-4-2016

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s