Άγρια στιγμή η ελευθερία
με το φύσημα του ανέμου
να μαζεύει τον ιδρώτα.
Ποιος γκρεμός δεν τρόμαξε
απ το ύψος σου
και μαυρη να πηγαίνεις
την απιαστη ευθεία;
Πόσες φορές δεν θέριεψε η φωτιά΄
να καίει να ακουστεί
και κύμα πήρε φόρα να ανάψει. .
Είναι στιγμές που η οργή
φυσάει κόντρα και ολα μεσα σε
τουτο το άχαρο δωματιο να καψει !

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s