Βαδίζοντας γεννιέται ο δρόμος.
Μακρύς  στρωμένος χαλίκι
γυμνάζοντας πάνω του
την σταθερή θωριά.
Βαδίζοντας ομορφαίνει ο τόπος.
Σκιάχτρα ταΐζουν τις παγίδες
σκοντάφτουν δέντρα
σκιά να πλάσουν.
Έτσι και σε δρόμους
μπουκωμένους
που λιγδωμένα χέρια
ανταλλάσουν απειλές
ανάμεσα περνάω,
τα σπάω
κλαδιά λαίμαργα κλαδεύω
και ομορφαίνει ο τόπος
γεννιέται ο δρόμος
μονοπάτι
στης φθοράς την καύση.

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s