Monthly Archives: Νοέμβριος 2016

Ψυχές και σώματα στοιβαγμένα σε αποβάθρες περιμένουν. Το αύριο -χωρίς καμιά μοιρολατρία- δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ύστερο τώρα. Τα κύματα με μεθυσμένους καπετάνιους βουλιάζουν τα πεπερασμένα και μαστουρωμένοι μηχανικοί μπουκώνουν θλίψεις τη μηχανή που όλο βαριανασαίνει. Απόψε μπαρκάρω … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Ένας χειμώνας μονάχα ξέρει από κρύο. Ο θάνατος πουλάει εισιτήρια για ένα θίασο βουβό. Το ψύχος , αυτή η κατάσταση που κοιμίζει δέντρα και ζώα πρωταγωνιστεί από τα καμαρίνια. Δεν φυτρώνουν ποιήματα εκεί που φυτεύουν μπράβο. Σκοτεινά, πιο κρύα από … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Στο άνοιγμα της πόρτας τρίζουν σκουριασμένες οι αναμνήσεις. Ένα παιδί με ένα ξύλο τις σκαλίζει και όλο γελά. Θλίψη , τόσα δάκρυα συμπυκνωμένα σε ένα τόσο δα μικρό μεντεσέ. Γυρίζοντας το πόμολο ξετυλίγεται μια ακόμα ιστορία. Η αλήθεια , αυτό … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Είναι στιγμές που η φωτιά δεν σε τρομάζει πια , ούτε ο κρύος θάνατος που χτυπάει δυνατά την πόρτα. Να το δεις πως ύστερα βαριέται , αρπάζει την σκοτεινή του κάπα και πάει αλλού να θερίσει πτώματα. Ένας ποιητής τον … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Στην Γ. Μέτρα τον θάνατο να σχεδιάσω το κενό. Πέρα από το μίζερο ημίφως που κρύβει του χρόνου η αόρατη απειλή οπλίζω στίχους κεραυνούς. Έλα και ψιθύρισε το τέλος. Η νύχτα, αυτό το σκοτεινό πέπλο που άδολα σκεπάζει ανάμεσα στα … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Μια νύχτα θα σε πω για εμάς που την αστραπή ακολουθήσαμε σκυφτοί στην λευκή της ευθύτητα. Που συναντήσαμε το πτώμα κατάματα και είπαμε γιατί να μην είμαι εγώ. Μια νύχτα , που συνωμότης στο χάος της τσέπης μας θα ματώνει … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Λύκοι μαύροι μοχθηροί ουρλιάζουν λυσσασμένοι. Με την συνείδηση να βράζει της άρνησης τον βίαιο χείμαρρο, ώσπου στη σπορά καρπίσει ο ανθός του χάους να ευωδιάσει καταγής η απόλυτη αναρχία.

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε