Πρωινό ηλιόλουστο
που ρεμβάζει καθισμένο στις
ξύλινες καρέκλες
με τις κοφτερές ακτίνες σου,
φως που τυφλώνει τους σιτοβολώνες,
μέλισσες , τζιτζίκια
και μυρμήγκια , μύγες ,τρωκτικά
καινέ στην γιορτή.

Οταν η κρύα νυχτα κλειδώσει τα παντζούρια
τότε να αρπάξουν να φωτισουν τα ζαλησμένα
να αρπάξουν τον κάμπο όλο.
στις φλόγες τους να γυρίζουμε
θα νιώσεις πάλι ηλιος.

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s