Στις εκβολές των φράσεων
έτσι όπως η γλώσσα τσαλαπατά
κόκκαλα και ψυχές μαραίνονται.
Χαρτιά , άνθρακες προς οξείδωση.
Ένας τυχοδιώκτης
που αλλάζει πορεία
μόλις την βρει.
Στίχοι αδύναμοι μουχλιάζουν
στα λευκά δωμάτια,
θέλουν λέει χρώμα.
Βουτώντας στα ματωμένα δάκρυα
χαράσσω την αυριανή εφημερίδα.
Απέθαντη ψυχή
τσαλακωμένο κουρέλι
πότε εδώ πότε εκεί.
Στο παζάρι της φθοράς
έκανα σεργιάνι ,
ο τυχοδιώχτης
που αλλάζει πορεία
μόλις την βρει,
ξοδεύοντας τα νύχια μου
στη νύξη των χορδών
για ένα άηχο σόλο
στην άταστη ψυχή
Παραγεμισμένα τασάκια .
παρατεταγμένα ρομποτάκια .
ΣΤΑΧΤΕΣΣΤΑΧΤΕΣΣΤΑΧΤΕΣ
κύκλωσαν οι αφορμές.
Σβήνοντας το τσιγάρο
το πόδι χορεύει
ένα άηχο σόλο
της άταστης ψυχής
ενός τυχοδιώκτη
που αλλάζει πορεία
μόλις την βρει.

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s