Monthly Archives: Οκτώβριος 2016

To ξέρω αυτό το χέρι που πιάνει σταθερά την πέτρα σπίτι χτίζει αναβλύζοντας ζωή οι βρύσες του. Το ξέρω αυτό το χέρι -του εργάτη- που την πέτρα λιώνει στο καμίνι Άνεμε Αέρα που γλύφεις τον ιδρώτα δώσε ευστοχία εναςακομηεναςκαιαλλοςενας στης … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Πρωινό ηλιόλουστο που ρεμβάζει καθισμένο στις ξύλινες καρέκλες με τις κοφτερές ακτίνες σου, φως που τυφλώνει τους σιτοβολώνες, μέλισσες , τζιτζίκια και μυρμήγκια , μύγες ,τρωκτικά καινέ στην γιορτή. Οταν η κρύα νυχτα κλειδώσει τα παντζούρια τότε να αρπάξουν να … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Στις εκβολές των φράσεων έτσι όπως η γλώσσα τσαλαπατά κόκκαλα και ψυχές μαραίνονται. Χαρτιά , άνθρακες προς οξείδωση. Ένας τυχοδιώκτης που αλλάζει πορεία μόλις την βρει. Στίχοι αδύναμοι μουχλιάζουν στα λευκά δωμάτια, θέλουν λέει χρώμα. Βουτώντας στα ματωμένα δάκρυα χαράσσω … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Το μαχαίρι

Δεν υπάρχει πιο κοφτερό μαχαίρι από την αλήθεια. Το μαχαίρι που κόβει κάθε κορδέλα αστικής σύμβασης που πνίγει τα έμβια κουφάρια που σέρνουμε. Η σύγχυση των ορίων και της προοπτικής ποτίζουν σε εκατομμύρια χρώματα τις κορδέλες κάνοντας τες αόρατες και … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

οι λέξεις και οι φράσεις παρμένες απο την εφημερίδα δρόμου ΑΠΑΤΡΙΣ https://apatris.info/el/

Εικόνα | Posted on by | 1 σχόλιο

Στα στομάχια μουλιάζουν οι δρόμοι με τις μπουκάλες αδειανές και τα σκονισμένα χείλη. πέρα από αυτά πέρα από το γάβγισμα του σκύλου και τον θρηνητικό τριγμό της αλυσίδας. Νέοι δρόμοι ανοίγονται προς τα χωράφια Φυτρώνουν πρόσωπα φυτρώνουν γόπες ευχές. Οτι … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

τελικα

Και τελικά αφήνεσαι να σε πάρει το ήρεμο ρεύμα. Χωρίς σωσίβιο και με σπασμένα χέρια κουπιά πάλλοντας το τρέμουλο με το αντιδραστικό τίναγμα που τον πνιγμό τρομάζει. Είμαστε λέει κίνηση. Ακίνητος  χορεύω διαρκώς της μοναξιάς την είδηση. Και τελικά σβήνεσαι … Συνέχεια

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε