Δεν ξέχασα ποτέ τα ξερά σου χείλη
που όλο αγάπη τα έλουζα
να νιώσεις την ζεστασιά των άστρων.
απόψε με χείλη όλο αγκάθια πλησιάζω
να ταΐσω το θεριό.
είμαι ένα κομμάτι κρέας
είμαι ένα κομμάτι ψέμα
και προσφέρομαι να με κατασπαράξεις
να χορτάσεις από το τίποτα.
είμαι ένα ρημάδι μοναξιά
που όλο θερίζει
με κόσα ατσάλινη
τα λουλούδια της αυλής σου.
δεν έχω τίποτα να πω
και όμως μέσα μου
όλο εκρήξεις μυστικές.
Δεν ξέχασα ποτέ τα ξερά σου χείλη,
δεν υπάρχει κρύο
και στα ζεστά σαλόνια σου
κρατάω ημερολόγιο αυτοφθοράς.
έστω για ότι έμεινε
έστω για ότι θυμάμαι πια.
είμαι μια σιωπή πριν το τέλος.
και αυτό να βηματίζει νωχελικά
γνωρίζοντας την γεύση
από τα ξερά σου χείλη.
ας ήταν μια φορά να ξεχνούσα
και όμως κάθε νύχτα
το σαράκι ροκανίζει ροκανίζει ροκανίζει
τσακ τσακ τσακ τσακ
ένα λευκό ξεθωριασμένο ημερολόγιο
ένα ξεχασμένο θυμικό
ένα παρατημένο ποίημα

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

όταν ο μόχθος χαράζει στις παλάμες
καθαρά από ιδρώτα
ζυγίζονται στον ήλιο τα μέτωπα.

Το ένα σου χέρι με το άλλο σου χέρι
δεν ταιριάζουν
θέλει λέει,
το ένα σου χέρι με το αντίστοιχο του άλλου ένα χέρι
όσο,
το άλλο σου χέρι με το αντίστοιχο του άλλου άλλο χέρι
να ταιριάζουν.

Το ένα μου πόδι
,βήμα,
στέκω|
+
Το άλλο μου πόδι
γείωση.
=
νιώθω
όπως
η σιωπή ουρλιάζει
τις νύχτες με λευκές αστραπές.

7-5-16

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Σερβίρει το μηδέν στο μπαρ.
-Ας μιλήσουν οι αριθμοί
να βουλώσουν τα φωνήεντα]
Εδώ:
Η αφαίρεση κερνάει την πρόσθεση.
Έστω,
Α μια μοναδική μονάδα 1
+
Β μια μοναδική μονάδα 1
=
2 τσόγλανοι που φτύνουν αγωνία.
Το πάνω των κάτω.
3 ροχάλες ξεραμένες σε 4 τετραγωνικά ταβάνι.
Τυφλώνει το κάτω του πάνω.
5 γόπες και κάτι γραμμάρια στάχτη φλερτάρουν
6 κομμένες ανάσες.
Πιο εκεί το ρέψιμο 7 για το 8
που σηκώθηκε για το άπειρο που πιάστηκε.
Διαφωνούν τα σύμφωνα σκίζουν καλσόν.
Μα η σιωπή δεν μετράει
ούτε αντίστροφα ούτε διαγώνια μόνο
στάζει γλύφει στα πρόσωπα
η σιωπή
χαράζει
τον μηδενιστικό κρότο της τελείας.

11-5-16

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Είμαι η λευκή κορφή,
με το βίαιο φύσημα του ανέμου.
Χρυσή μοναξιά ρέει καταρράκτης
στις φλέβες μου.
Είμαι το μαύρο βουνό,
αγέρωχο βαρύ και ασήκωτο
είμαι και θα είμαι πάντα εδώ.
Νύχτα με τις ασημένιες αχτίδες
που απλώνεις νωχελικά
στον ήρεμο κάμπο
ξένος περπατώ
την ζεστασία των άστρων σου
και ψιθυρίζω της λευτεριάς
τον κρότο.

Posted in Κολλάζ, Ποίηση | Σχολιάστε

Να δεις φίλε που βιαστήκαμε.
Με τα ποτήρια αδειανά
να παίζουν την μοναξιά στα ζάρια.
Να δεις φίλε που ξεχάσαμε
πως ο ήλιος βγαίνει πάντα το πρωί
και στο σκοτάδι τόσες και τόσες
ψιθυρίσαμε συμφορές.
Ήθελα να ξέρα μονάχα
τι γοητεία μας κέρδισε
στο κενό του φωταγωγού.
Ξέρεις δεν είμαστε μόνοι
εδώ και ώρα μια μύγα επιμένει
να χτυπά στο τζάμι
νομίζοντας πως θα δραπετεύσει
από το ψυχρό λευκό δωμάτιο.
Θα ήθελα να ήξερα μονάχα
πόσα πρωινά ακόμη μένουν
πριν το μεγάλο σάλτο.

Να παίρνεις φόρα φίλε
να λες «είμαι δυνατός
τώρα ας τα γκρεμίσω»
και ύστερα με γέλιο κοφτερό
σαν ατσάλι γανωμένο
από τα χέρια σιδερά
να σχίζεις και να σχίζεις
όλα τα σάπια τους πανιά
που ούτε τον κώλο σου
δεν είναι να σκουπίσεις .
Να δεις φίλε που βιαστήκαμε
και εχει ακόμα πολλά ποτήρια
μέχρι να ξημερώσει.

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

εστω 1 τασακι Τ (τόπος)
όπου ∈
4 κενες μπαρες – 1 καμμενη
+ 27 τσιγαρα στριφτά – 1 αφιλτρο
+1 χαρτακι τσαλακωμενο
+ τις σταχτες αυτων.

Αν για καθε τσιγαρο ισχυει
~30 δευτερολεπτα στριψιμο
~3 λεπτα καπνισμα
με περιοδο μεταξυ ν-τσιγαρου + ν+1τσιγαρου 15λεπτα

Να υπολογιστεί η ανία.

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε

Φοράω την ίδια θλίψη μπλούζα.
Αυτή τη δύναμη που μπάλα πάει να με σκάσει.
Κανείς δεν κλώτσησε στην λάσπη.
Τα παπούτσια, της αρχοντιάς η καθαριότητα
φτιάχνει κουτσό στης λάσπης τα βουναλάκια
βουλιάζοντας,
κουρνιάζοντας στον οίκτο,
όσο κουβέρτες και σούπες ξορκίζουν καλοκαίρια.
Καρδιά μου χιονισμένη που απλώνεις
αυτή την ίδια θλίψη,
χωρίς ψαλίδι
με τα χέρια να κόβεις χαρτόνια την ψύχρα
και πλέκεις μοιρολόι.
Απόψε της νύχτας το αστέρι που δεν πρόλαβα τη πτώση.
Να σηκωθεί τις λάσπες να τρομάξει.
Να πάρει φόρα, φόρα δυνατή
και να τσουγκρίσει πάλι στα μέτωπα
που ο ιδρώτας γλύφει.
και πάλι αύριο να πεις
απλά είναι Τρίτη

16-8-2016

Posted in Ποίηση | Σχολιάστε